|
يه بار يه بچه از باباش ميپرسه : بابائی وقتی شما با مامانی ميرفتين ماه + نوشته شده توسط امین معینی کربکندی در شنبه بیست و چهارم اسفند 1387 و ساعت
14:29 |
|
درباره وبلاگ
دمی می آید و بازدمی میرود.
اما زندگی غیر از این است و ارزش آن در لحظاتی تجلی می یابد که نفس آدمی را می برد ... همیشه شاد و پیروز باشید: کوجیکتون امین معینی کربکندی دانشجوی ... اینم ایدیم اگه کاری داشتید در خدمتم amin_bivafa67 لطفا با ارایه نظراتتان مرا در بهتر شدن وب لایگ یاری فرمایید.با تشکر .................... كاش ميشد با شقايق حرف زد كاش ميشد آسمان را لمس كرد كاش ميشد مثل يك غنچه شكفت كاش ميشد زندگي را گرم كرد كاش ميشد تا بباري مثل ابر كاش ميشد سبز باشي چون درخت كاش ميشد واژه واژه شعر شد كاش ميشد از قفس آزاد شد كاش ميشد عشق را تقسيم كرد كاش ميشد عشق را تفسير كرد كاش ميشد شعر عشقي را سرود كاش ميشد از لب دل گل ربود . شب خوش اسمان برفی است و زمین سفید از برف است دلتان به سفیدی برف و به گرمی خورشید شب خوبی داشته باشید در کنار یار و اگر یاری ندارید در انتظار ان و اگر این را هم ندارید در اغوش پر مهر خدا بخوابید که یار حقیقی اوست طراح قالب
|
عسل من هم بودم ، بابائه ميگه آره عزيزم تو هم بودی ... رفتنی پيش من بودی ، برگشتنی پيش مامانت
